jakobe mansztajn: stała próba bloga

krótki traktat o dojrzewaniu

[155] trzydzieści. jakoś tego nie widzę.

Categories: Bez kategorii

awaria » « pogwarki, część 8.

14 Comments

  1. można się przyzwyczaić. z czasem – nawet polubić

  2. przetrzyj szkiełka jakobe i będzie dobrze. zdrówka.
    podpisała gaduła.

  3. ja też nie widzę. muszę uwierzyć na słowo :)

    od ilu lat można zostać studentem akademii trzeciego wieku? czy już?

  4. na uniwersytet trzeciego wieku chyba jeszcze za wcześnie :)
    ale z okazji trzeciego dziesięciolecia zdrowia!

  5. no jasne. to uniwersytet. sorewicz.

  6. 30? szok i niedowierzanie, najlepszego :-)

  7. dzięki. pierwszy dzień trzeciej czwartej dekady przebiega na razie spokojnie, ale pozostaję czujny.

  8. “My name is Donnie Smith, and I have lots of love to give.”
    ej tam, pobudka.

  9. jakobe, spojrzyj no do przodu, nie do tyłu, a zobaczysz wszystko dokładnie. :) sto lat!

  10. wszystkiego najlepszego! spoznione, ale szczere. i wiecej tych fotek spod prysznica. i merytorycznych dyskusji z madrzejszymi od siebie. i kolejnych trzydziestu lat.

    a mężczyzni jak wino. więc trzydzieści to jak trzynascie.

  11. 3 z przodu – teraz to już z górki.

  12. Jakobe, może ja liczyć nie umiem, ale to już chyba czwarta dekada… wedlug mnie najlepsza ze wszystkich :-)

  13. @Baś – równie dobrze można by powiedzieć “a mężczyźni jak dzieci. więc trzydzieści to trzynaście” ;)

  14. to może dla przełamania trzydziestki, przepraszam! trzynastki, czternasty komentarz;) wiem wiem, to tylko słowa, ale może słowo jest tym punktem wyjścia, to znaczy…może być:
    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=4cqbHdSzoLU
    ;)))

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Copyright © 2020 jakobe mansztajn: stała próba bloga

Theme by Anders NorenUp ↑