jakobe mansztajn: stała próba bloga

z frontu

[211] no i nie ma jakobe, wywiało pana z włości. nie wiem właściwie, od czego i jak zacząć. tak długo milczałem, że zapomniałem języka w gębie. kochany pamiętniczku? tak to leciało? zacznę może wprost – przez ostatnie tygodnie pracowałem nad dwiema książkami, jedną moją, drugą wspólną, do tego pieniądze, pieniążki intensywnie robiłem, robię do tej pory. nie są to kokosy, ale wystarczą, żebym później mógł znów tylko wierszyki, fraszki, opowiadanka swoje męczyć bez opamiętania, mając przy tym forsę na twaróg i futomaki ze złotem. do tego dwie książeczki: jedna to bardziej koprodukcja, o której nie będę się rozpisywał, bo nie ma się nad czym rozpisywać, ot – śmieszki takie moje z równoległego wcielenia; a druga – energożercza kurwa, wierszyki w zwartej formie – o której chętnie opowiedziałbym szerzej, ale wtedy mógłbym powiedzieć za dużo, a nie o to, nie o to. powiem tylko, że wciąż mnie boli pod lewą łopatką po napisaniu. co jest poniekąd chyba dobrym objawem, znaczy, że pisanie moje nadal mi przeszkadza, uwiera jak w bucie kamyk. to nigdy nie była przyjemność, nie miała być, ale kończenie drugiej książki bardziej niż mierzenie się bogiem, śmiercią czy własnym upadkiem – przypominało rozłożone w czasie ściąganie wody z kolana.

teraz jednak znów jestem pogodnym kasztanem. siedzę na łóżku w mrągowie, za ścianą tłucze się woda pod prysznicem, zaraz ruszę do pracy, po pieniądze, po pieniążki, mansztajn, w stronę słońca. a potem ze wstydem wrócę na łóżko, będę jadł marchew, pił muszynę i próbował o wszystkim zapomnieć.

Categories: Bez kategorii

kochany pamiętniczku » « a wiosną niechaj wiosnę

9 Comments

  1. to leciało tak: kochany pamiętniczku, bardzo tęskniłem. Za fakturą stron twoich, za łzami moimi rozlewanymi tu z bólem, pamiętniczku tęskniłem, nadgarstki mnie swędziały, ale nie mogłem. jakbyś chciał wiedzieć, pamiętniczku, nie jesteś całym moim życiem. mam swoje, prywatne, nigdy cię tam nie zabiorę, nigdy ci nie pokaże. bo taki właśnie ze mnie kasztan.

  2. i znowu zaczal! (na szczescie)
    zgryzliwi tetrycy

  3. ale dobrze, ze dajesz znac. dawaj czesciej

  4. będę przejeżdżać dzisiaj przez mazury. pomacham ci ;]

  5. serce na dłoni

    19/06/2014 — 21:21

    o serce dbać należy.

  6. Czy ta energozercza kurwa to ta nowa ksiazka z ktora zapowiadales sie na pazdziernik, Twoje drugie dziecko po “wiedenskim”?

  7. Ciekawa tez jestem czy zalaczysz jakies ciekawe przepisy kulinarne?

  8. krufka, kulinarnych raczej nie. a ta krwiożercza kurwa, o której wyżej, to rzeczywiście moja druga po “wiedeńskim” przeklęta maskotka. lada moment zacznie się mielić w drukarni.

  9. O choroba, fajnie, no to czekamy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Copyright © 2020 jakobe mansztajn: stała próba bloga

Theme by Anders NorenUp ↑